Projekcijom filma “Bijeli materijal” (White material, Claire Denis) danas u 20 sati počinje riječki segment 7. Festivala filmova o ljudskim pravima.
Ulaz na sve projekcije je slobodan.
Organizatori Filmaktiv Multimedijalni institut i Udruženje za razvoj kulture
2009; Francuska; 100’
REŽIJA: Claire Denis SCENARIJ: Claire Denis, Marie N’Diaye FOTOGRAFIJA: Yves Cape MONTAŽA: Guy Lecorne ULOGE: Isabelle
Huppert, Isaach De Bankolé, Christopher Lambert, Nicolas Duvauchelle, William Nadylam, Ali Barkai PRODUKCIJA: Why Not Productions DISTRIBUCIJA: Wild Bunch Distribution
Iako među najmanje citiranima, scene susreta i razgovora kapetana Willarda i njegovih suputnika s francuskim “kolonijalistima” u “Apokalipsi danas” među najsnažnijim su Coppolinim komentarima o odnosu Indokine i Zapada. Ali i o odnosima unutar obitelji. O odnosima među “starosjediocima” i “došljacima”. O odnosima koji imaju dugu zajedničku prošlost i o odnosima koji imaju burnu i nasilnu sadašnjost. O odnosima koji se upravo radikalno i nepovratno transformiraju. O odnosima koji nikada više neće biti isti. Zamislite taj segment, tu priču prebačenu u Afriku, zamislite da nema Willarda već samo francuske obitelji i zamislite da je glava obitelji žena. Ostavite u njoj sve probleme koje je obitelj de Marais otvorila i dodajte nekoliko novih. To je izlazna situacija “Bijelog materijala” (pejorativnog, uvredljivog termina koji označava bijelce u Africi početkom ovog milenija).
Obitelj de Vials plantažeri su kave, no, kao i de Maraisi kod Coppole, daleko su od idilične obitelji i zapravo su u stanju raspada. Ali u raspadu je i sve oko njih: građanski je rat, zapravo kaotično stanje koje proizvode i održavaju lokalni gospodari rata. Kolaps je društvenog sustava u kojem se djeca izravno iz zatvorenih škola regrutiraju u okrutne ubojice, u kojem se lokalni moćnici pouzdaju u svoje male plaćeničke vojske ne bi li zaštitili sumnjivo stečenu, nekada bjelačku, imovinu, i u kojem, kako se uz reggae stalno čuje na radiju, “pobunjenici dolaze” (ili to, po tko zna koji put, “barbari” dolaze?).
Claire Denise stvorila je hektički snažan, višestruko provokativan i povremeno mučan film o rasnoj i obiteljskoj dinamici, o pitanju pripadanja i izgubljenosti koji istovremeno frustrira i prosvjetljuje.
